Geschreven at Six

In iedere groep is er wel iemand die afwijkt. Soms heel subtiel, soms duidelijk verschillend.

Vraag het een willekeurige (oud-)horecatijger en het antwoord op de vraag of horecadienstplicht een goed idee is, is volmondig ‘ja’.

Maar waarom zou je voor het ene restaurant kiezen, en de andere deur voorbij lopen?

Als groot kinder- en babyfan, is er toch één plek waar ik ze liever niet tegenkom: restaurants. In mijn horecacarrière leidde het nog weleens tot onnodige chaos.

Als je alles doet zoals je het kent, maak je het minder bewust mee. Het is de kunst om dagelijks net af te wijken van hoe je het ‘altijd’ doet.

Trucjes zijn als ballonnen om een speld in te prikken. De grootste truc voor horecamedewerkers is om de trukendoos dicht te laten.

Ken je die plekken waar je zonder na te denken je schoenen uittrekt en ontspannen achterover leunt in een stoel?

Waar komt toch die ‘eeuwige’ behoefte vandaan om het ánders, beter, hipper te doen? Met een concept dat ‘uitgelegd’ moet worden, en menukaarten met ingewikkelde voorwaarden. In dit derde, en laatste deel over horeca-ergernissen: less is more.

Beleefde knikjes, onoprechte glimlachjes, verkooppraatjes en opgedreunde zinnetjes. In deel twee van deze serie over verkleinwoorden tot sociale ergernissen, gaan we op reis.

Jawel mevrouw, jawel meneer. Als autodidact in de horeca, valt het mij altijd enorm op wanneer horecapersoneel geleerd heeft hoe dingen ‘horen’