De lepel. Een gereedschap dat naar mijn mening te vaak wordt vergeten. Een ondergeschoven kindje onder het bestek. Hij mag gebruikt worden bij soep of pap, nog van vroeger uit. Maar inmiddels krijg je dat nog maar zelden op klassieke wijze geserveerd. Die regel moet doorbroken, hij dient voor meer. Ga je eten in Houten, kom dan naar Dinner at Six, hier snappen ze het belang van een lepel… 

Macaroni, stamppot, curry, risotto, yoghurt, pudding… er zijn zo veel meer dingen die beter eten met een lepel dan een vork. Ork, ork, ork, soep eet je met een lepel. Dat rijmpje mag nog vaker klinken.

Saus van de chef 

Ook in het culinaire segment mag de lepel niet ontbreken. Op een vork blijft de saus immers lang niet zo goed liggen. En met een lepel kun je een bord pas echt goed leegeten. Het allerlaatste restje, waar ook de lepel niet bij kan, mag uiteraard met vinger of brood worden verzameld.

Die lepel. Met zijn schoonheid. Esthetisch aantrekkelijker dan een vork of mes. Rondingen, symmetrisch en een goede lepel is perfect gevormd. Een mes is eerder stoer of gevaarlijk, waar een vork al snel te lange tanden heeft. Om de elegantie van de lepel meer te waarderen, moet hij wellicht eerst van een slechte reputatie af. Want met een lepel kun je schranzen, voorovergebogen over een bord soep veel te snelle happen nemen.

Een kleine geschiedenis van de lepel

De eerste lepel was een langwerpig slakkenhuis, met een diepe bodem. In het Frans, Italiaans en Spaans wordt nog naar het Romeinse cochlea – slakkenhuis – gerefereerd wanneer zij het over een lepel hebben. En wist je dat de lepel dient als nabootsing van de hand? Samen met het mes is het één van de oudste uitvindingen van de mens. Onmisbaar dus.

In Japan hebben ze ook een lepel bedacht, met een platte bodem. Dat is enigszins verwarrend. Waar bij een klassieke lepel, met een ronde bolling, heel duidelijk is hoe hij gebruikt wordt, loopt de bouillon langs mijn kin wanneer ik probeer van een Japanse lepel te slurpen. En dat is dan weer grappig, want het woord lepel is verwant aan ‘leppen’ of lapen’, wat slurpen betekent.

Met een lepel eten in Houten

Als je bij Dinner at Six gaat eten in Houten, ligt er bij ieder gerecht een lepel. Voor de nieuwkomer wellicht een signaal dat er iedere gang soep of pap geserveerd wordt. Dus hierbij de belofte: alles kan ermee gegeten worden. En de saus gaat nooit verloren. Vergeet daarnaast ook vooral uw vingers niet. Die zijn nog handiger dan al het bestek bij elkaar.

Dinner at Six Uit eten in Houten Lepel Genieten Ontspannen